Interview door Helene van Noord - April 2012

 

 

Beschrijving van de schildering en interview Pinkstereditie Adventskerk Assen-Oost

 

pinksteren1 kopieDe schildering heb ik als titel “Geestkracht” gegeven, daarmee een vervolg makend op de afbeelding en het verhaal van het werk van mijn voorganger Steven Barnhoorn in de Paaseditie.
 
Pasen herinnert ons aan het lege graf. Alleen de windsels vinden we terug, Jezus echter is verdwenen. Is opgestaan. Ook wij mogen op gaan staan, zowel letterlijk als figuurlijk.

Mijn werk met als titel Geestkracht, heb ik geschilderd op karton dat geïmpregneerd is. De materialen zijn acrylverf, zand, pastel en goudpoeder

Het is een gedeelte van een drieluik waarvan de eerste schildering Inzicht-Wijsheid als naam draagt, de tweede Liefde-Ruimte en de derde schildering dus Geest –Kracht . Het drieluik was onlangs te zien in De Bron.
 
Zelf zie ik in dit drieluik het pad dat wij mogen gaan in dit leven.
Wij mogen steeds weer op staan en verder gaan. Dat is voor mij Geestkracht.
 
Met Pinksteren laat Jezus ons ervaren dat wat Hij heeft beloofd ook laat gebeuren als wij ons daaraan toevertrouwen. Hij heeft ons een teken beloofd en dat is de uitstorting van de Heilige Geest, waardoor iedereen elkaar kan verstaan,uit wat voor cultuur of land je ook komt

Dat vind ik een prachtig beeld voor deze tijd, waarin mensen elkaar steeds minder verstaan. We hoeven alleen maar te.luisteren en laten we proberen elkaar te verstaan, even het geduld ervoor op te brengen. Dat is eigenlijk alles.

Syta Boonstra                                                               zie ook http://www.ateliervoorhelendekunst.nl/

Interview met Syta Boonstra

Wie is Syta Boonstra?

Ik ben in de oorlog in kamp Westerbork geboren. Mijn moeder is daar bevallen en een paar dagen na mijn geboorte werd ze op transport gezet naar Auschwitz, met mij in een tas. Onderweg stopte de goederentrein in Hollandscheveld, mijn moeder heeft toen de moed gehad om mij in die tas aan een boer te geven, die bij de trein stond met zijn paard en wagen, hij was daar om iets op te halen en af te geven zodat dat met de trein meekon.

Daarmee heeft mijn moeder de grootste daad van liefde aan mij bewezen. Er zat een briefje in de tas met mijn geboortedatum en het adres van mijn grootouders ( de ouders van mijn vader) die in Leeuwarden woonden. De boer bracht mij naar een congregatie van nonnen, die zich in de omgeving van Hollandscheveld bevond. Daarna is één van de nonnen op reis gegaan, met mij in de tas, zij heeft me bij mijn grootouders gebracht en daarna ook aangifte van mijn geboorte gedaan bij de burgelijke stand in Leeuwarden ( mijn vader zat ondergedoken).

Mijn moeder was niet alleen joodse, ze zat ook in het verzet. Zij is in waardigheid gestorven, voor recht op vrijheid vanuit een sterk rechtvaardigheidsgevoel. Vrijheid van binnen en van buiten, of: zo binnen, zo buiten.

Ik vind het een hele grote eer dat zij mijn moeder is geweest op deze aarde, ook al was het maar voor een paar dagen. Wat moet dat verscheurend voor haar geweest zijn om haar kind weg te geven onder die erbarmelijke omstandigheden. Zij werd naar Auschwitz gebracht en werd vergast. Ik kreeg het leven….en beleef dit alles zeer bewust en dankbaar.

Ik ken dit verhaal van mijn begin nog niet eens zo heel lang. Maar van binnen heb ik altijd wel geweten dat ik anders was. Als kind al was ik anders dan andere kinderen. Nu ik weet hoe het zit, uit wie ik voortkom, - naast mijn vader natuurlijk-, zie ik het als een opdracht, als een roeping om in de voetsporen van mijn moeder te treden. Vrijheid heeft voor mij alles met verbondenheid te maken en die toorts geef ik graag door. Ik wil mensen laten beleven dat wij allemaal, ongeacht cultuur, godsdienst of levensovertuiging uit dezelfde Bron voortkomen die onvoorwaardelijke liefde heet
.
De dagen van mei zullen voor jou dus extra betekenisvol zijn.

Ja, de 4e Mei is voor mij altijd moeilijk. Het grijpt me altijd aan als ik de mensen op de Dam zie staan en hoor, hoe Joden, Roma’s en Sinti zijn vermoord in de oorlog. Mensen als mijn eigen moeder. En dat het eigenlijk nog steeds gebeurt in ons land. Want nog steeds worden mensen weggezet om hun andere cultuur of levensovertuiging, of worden zelfs uitgezet nadat ze eerst jaren op een uitspraak hebben moeten zitten wachten. Alsof we nog steeds niets geleerd hebben.

Wanneer ben je begonnen met schilderen?

Eigenlijk ben ik er altijd mee bezig geweest, maar op een gegeven moment toen het werk dat ik deed, ik had een praktijk voor natuurgeneeskunde-, me te zwaar werd, ontdekte ik dat schilderen een helende werking heeft. Voor mijzelf. Maar ook voor anderen. Wat ik nu doe zie ik als een taak. Ik mag het Licht doorgeven in mijn schilderingen, in fotografieën en in geschreven woorden en vertellen dat wij, hoe dan ook, allemaal met elkaar verbonden zijn.
 
Wat of wie inspireert jou?

Mijn inspiratie haal ik uit het dagelijkse leven, uit de mensen om me heen, uit de Heilige boeken en ook uit Apocriefe geschriften w.o. de Nag Hammadi en vele anderen. Steeds opnieuw ontdek ik dat er een universele waarheid is te vinden
.
Dat zal niet iedereen zo vinden of begrijpen, vermoed ik.
Nee, maar ieder mens gaat zijn of haar eigen weg en heeft een eigen verantwoordelijkheid. Ik zeg altijd dit: ieder van ons heeft zijn of haar eigen, gekleurde, waarheid. Laten we op zoek gaan naar de ene, enige werkelijkheid en haar ont-dekken.

Wie meer wil weten over Syta Boonstra verwijs ik graag naar haar website (zie hierboven),
 waar ondermeer radiointerviews te beluisteren zijn van de Hindoestaanse omroep in Hilversum (OHM), Radio Gelderland en een portret op TV Drenthe 

Helene van Noord
Een reactie posten